سپس او در صدد توجيه حديث برآمده ، ادعا مىكند : اين آيه منسوخ الحكم بوده است و تنها تلاوت مىشده است و خورده شدن آيه بعد از نسخ حكم ، اتفاق افتاد « 1 » . در اين زمينه نيز مىتوان به آنچه كه ابن قتيبه در كتاب خود « تأويل مختلف الحديث » ذكر كرده است مراجعه نمود . در پاسخ اين ادعا مىگوييم همان‌طوركه بارها تكرار كرده‌ايم ادعاى نسخ تلاوت نادرست است و هيچ دليلى بر آن موجود نيست و تنها سنگ به تاريكى پرتاب كردن است . خامسا : آيه رجم - آن‌چنان كه ادعا مىشود - جزو سورهء احزاب بوده است و نص آيه موجود است . عمر اين آيه را نقل كرد و خواست آن را در مصحف بنگارند . ليكن زيد بن ثابت چون عمر شاهدى نداشت و خودش تنها يك شهادت داشت از نوشتن آيه در قرآن خوددارى كرد . عمر بارها تكرار مىكرد : اگر نه آن بود كه مىگفتند : عمر قرآن را دست‌كارى كرد هرآينه به دست خودم اين آيه را در قرآن مىنوشتم . مجددا اين ماجرا را - بعون اللّه - نقل خواهيم كرد . و يا آيهء رضاع كبير ده نوبت معين ، نزد صحابه شناخته شده بود . پس چرا اين دو آيه يا يكى از آن دو را در مصحف ننوشتند ؟ ! و چرا زيد بن ثابت با نوشتن اين دو آيه مخالفت كرد ؟ و اگر آيه رضاع منسوخ بود آيه رجم - طبق ادعاى آنان - نسخ نشده بود لا اقل بايستى نسخ آيه رضاع را به پنج نوبت معين مىنوشتند . و يا آنكه ناسخ آيه رجم را مىنوشتند مگر آن كه ادعا شود نسخ اين دو آيه با سنت صورت گرفته بود كه روايت آنها تاب اين احتمال را هم ندارد . و اساسا چرا اين دو آيه را با هم در صحيفه مستقلى نوشتند ؟ و آنها را از ساير آيات جدا كردند ؟ چه ارتباطى ميان اين دو آيه بود ؟ و سؤالات متعددى از اين قبيل كه اين مختصر گنجايش آنها را ندارد . رضاع كبير ( بزرگسال ) آيه رضاع كبير را نيز درست نمىدانيم . و يا لا اقل در صحت آن به دلايل زير شك مىكنيم : اوّلا : عايشه در اين حكم منفرد است و ديگر زنان پيامبر - ص - در اين مورد با وى به

--> ( 1 ) كشاف ، ج 3 ، ص 518 .